Allahümme Barik Lena Fihi ve Zidna Minhü Ne Demek? Bir Anın Derinliğinde Kaybolmak
Geçen yaz, Kayseri’deki evimin balkonunda bir akşamüstü oturuyordum. Havanın sıcaklığı, uzun bir kışın ardından kavuştuğum ilk güneşin verdiği huzurla birleşmişti. Fakat bir yandan da içimde bir belirsizlik vardı. Hayatımda bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordum ama ne olduğunu tam olarak bilemiyordum. İşte o an, sabah namazında duyduğum bir dua aklıma geldi: “Allahümme barik lena fihi ve zidna minhü.” Bu dua, belki de hayatımda aradığım eksik parça olabilirdi. O an, kelimeleri tam olarak anlamış gibi hissettim, ama bir taraftan da ne demek olduklarını tam olarak idrak etmek için biraz daha zamana ihtiyacım vardı.
Bir Dua, Bir İhtiyaç, Bir Hayatın Değişimi
O gün, büyük bir belirsizliğin içinde kıvranıyordum. Günlük işlerimi yapmak, insanların içinde kaybolmak, evin içinde mekik dokumak… Her şey alışılmış, bir rutindi. Ama derinlerde bir yerde, sanki bir şey eksikti. Hangi adımı atmam gerektiğini bilmiyordum. Kayseri’nin bozkırlarında yıllardır huzur arayan, ama bir türlü bulamayan o genç, içindeki boşluğu tam olarak hissediyordu. İşte tam o anda, sabah namazından sonra duydum o kelimeleri: “Allahümme barik lena fihi ve zidna minhü.”
Önce ne dediğimi tam anlamadım. Sonra tekrar tekrar düşündüm. Bu dua, “Allah’ım, bu bereketi bize ver, ve bize bundan daha fazlasını nasip et.” diyordu. Bir anlamda, hayatımda sahip olduğum her şeyin bir bereketi olması ve bu bereketin daha da artması için bir dilek gibiydi.
O an, içimde bir şeyler kıpırdamaya başladı. Neden bir şeylere odaklanmam gerektiğini fark ettim. Belki de yıllardır beklediğim bereket, her gün etrafımda vardı ama ben onu fark etmiyordum. Kendime sorular sormaya başladım: “Gerçekten aradığım şey neydi? Huzur, başarı, sevgi mi? Ya da belki de doğru anlamda bir dengeyi bulmam mı gerekiyordu?”
Duygusal Çöküş ve Yeniden Doğuş
Hayatımda her şeyin birbirine karıştığı bir dönemdeydim. Birkaç hafta önce, Kayseri’nin kalabalık caddelerinde yavaş yavaş ilerlerken, o kadar yalnız hissediyordum ki. İnsanlar yanımdan geçiyor, fakat onların yüzlerinden hiçbir şey okuyamıyordum. Evet, belki de kendime bir anlam yüklemekten kaçıyordum. Geleceğe dair umutlarım vardı ama bunları ne kadar doğru bir şekilde yönlendirebildiğimi hiç bilmiyordum.
Bir akşam, arkadaşım Elif’le bir kafede oturuyorduk. Konuşmalarımız sıradan bir hal almıştı, birçoğumuzun yaşadığı gündelik şeyler… Ama birden bir anı hatırladım. Eski bir fotoğraf, bana geçmişteki umutlarımı hatırlatmıştı. O zamanlar, hayatta her şeyin istediğim gibi olacağına dair inanılmaz bir inancım vardı. Ama şimdi, hayatıma dair her şeyin nereye gittiğini düşünürken bir an duraksadım.
Elif, benim bu sessizliğimi fark etti. “Nasılsın?” diye sordu. Cevap veremedim, ama içimde ne olduğunu ona anlatmaya karar verdim. “Bazen öyle bir noktada oluyorum ki, her şeyim var ama yine de eksik hissediyorum. Hangi yönde ilerlemeliyim, neye odaklanmalıyım? Hayatta neyi büyütmek için dua etmeliyim?” dedim.
Elif, bana sadece gülümsedi ve “Bazen, her şeyin zaten tam olduğunu anlamak gerekir. Belki de başlamak için bir şeylere ‘bereket’ dilemek gerekir.” dedi. O an, Elif’in söylediği söz, aklımda yankı yaptı. İşte o an, “Allahümme barik lena fihi ve zidna minhü” duasını gerçekten anlamaya başladım. Belki de aradığım bereket, fark etmeye başladığım anda geliyordu.
Bir Dua ve Bir Anlamın Keşfi
Sonraki günlerde, o dua sürekli zihnimdeydi. Bir sabah, namazdan sonra tekrar bu kelimeleri dudaklarımda hissettim: “Allahümme barik lena fihi ve zidna minhü.” O an fark ettim ki, bu dua yalnızca bir dilek değil, bir bilinç haliydi. Bir kişinin her anında Allah’a olan şükrünü dile getirmesi ve bununla birlikte, o şükrün artmasını dilemesiydi. Hayatımda sahip olduğum her şeye, ne kadar küçük olursa olsun, bereket duası yapmanın gücünü fark ettim.
İçimdeki kaygıları ve belirsizlikleri, bir anda sadece bu dua ile anlamlandırmaya başladım. Kayseri’nin o sıcak yaz akşamında, yalnızlık hissimin yerine, biraz daha sakinleşmiş bir huzur aldı. İnsanlar etrafımda koşuşturuyordu ama ben, sadece Allahümme barik lena fihi ve zidna minhü diyerek hayatımın en huzurlu anlarını yaşıyordum.
Bir akşam, Elif’le tekrar buluştuk ve aynı kafeye gittik. Bu sefer, ona olan biteni anlattım. “Biliyorsun, bu dua ne kadar basit bir şeymiş gibi görünse de bana gerçek bir anlam kazandırdı. Her şeyin bereketiyle birlikte gelmesi için dua ettim ve hayatımda olan her şeye şükretmeye başladım.” dedim.
Elif gülümsedi ve “İşte, bazen eksikliklerin kaybolduğu yer, zaten sahip olduklarının farkına varmakla başlar,” dedi.
Sonuç: Bereketin ve Umudun Yeni Yolu
Zamanla, o dua bana sadece daha fazla maddi şey değil, ruhsal huzur da getirdi. Kayseri’nin bozkırlarında, geçirdiğim her anı daha çok sevmeye başladım. Hayatta sahip olduklarım, basit ama gerçekti. Bereket, bazen aradığın şeyin çok yakınında olabilir; ama onu fark etmek, ancak içsel huzuru bulduğunda mümkündür.
Bugün, Allahümme barik lena fihi ve zidna minhü duası benim için, yalnızca bir kelime grubu değil. O, hayatın her anında sahip olduğum şeylerin farkına varmamı sağlayan bir anahtar, bir hatırlatma oldu. Her an, her yaşadığım duyguda ve her küçük ayrıntıda bereketin farkına varıyorum. O küçük dua, bana hayatın ne kadar değerli olduğunu ve en küçük anlarda bile ne kadar büyük bir şükürle yaşanabileceğini öğretti.
Şimdi, her gün dua ederken o cümleyi içimden geçiriyorum ve şükrediyorum: “Allahümme barik lena fihi ve zidna minhü.”